வருடாவருடம் சென்னைப்புத்தகக் கண்காட்சியில் புத்தகங்கள் பேசப்படுகிறதோ இல்லையோ சாட் மசாலா தூவிய டெல்லி அப்பளம் பரபரப்பாகப் பேசப்படுவதில், மக்களுடைய ரசனை குறித்து உங்களுக்கு ஏதாவது ஊகிக்க முடிகிறதா? சீரியசாகப் புத்தகங்கள் வாங்கவருகிற முகங்கள் எத்தனை?வாங்கியதைப் படிக்காமலேயே இருப்பது குறித்து பெருமிதமாக சமூகவலைதளங்களில் பகிர்பவர்கள் எத்தனை? இப்படி எதையுமே கணிக்கமுடியாத சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி நாளையோடு ஒருவழியாக நிறைவு பெறுகிறது.
"நேத்து நான் மீட்டிங்ல சொன்னது 'இந்த மைக் சரியில்லை.எக்கோ அடிக்குது.யாராவது சரி பண்ணுங்க"'
புத்தகங்களை வாங்கி வாசிக்கிறோமோ இல்லையோ, நொறுக்குத்தீனி வாங்கித் தின்பதற்காகவே வருகிறோம் என்று சொல்கிற மாதிரி ஒரு வீடியோ, 8 நிமிடம், இந்து தமிழ்திசைக்காரர்களிடமிருந்து!
முகநூல் பகிர்வுகளில் சரவெடியாக இப்படிப் பகடி செய்யும் போகன் சங்கர் புத்தக அறிமுக நிகழ்ச்சியில் எப்படிப் பேசுகிறார் என்பதைக் கொஞ்சம் பாருங்களேன்!
வீடியோ 7 நிமிடம் செல்வம் அருளானந்தம் எழுதிய சொற்களில் சுழலும் உலகம் புத்தகம் பற்றிப் பேசியது இது. ஏதாவது புரிகிறதா?
"அண்ணா பேசும்போது எங்களோட மன நிலையையும் நீங்க கணக்கில எடுத்துக்கணும். ரொம்ப அடர்த்தியாப் பேசறீங்க.உங்களவுக்கு நாங்கள் படிக்கலை.நேத்து நீங்கள் மீட்டிங்ல சொன்னது புரியவே இல்லை"
"நேத்து நான் மீட்டிங்ல சொன்னது 'இந்த மைக் சரியில்லை.எக்கோ அடிக்குது.யாராவது சரி பண்ணுங்க"'
ஆக, புத்தகக்கண்காட்சி புத்தகங்களையும் தாண்டி நிறைய அக்கப்போர்களையும் கொண்டிருந்தாலும் வாசிக்கும் வழக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் ஒரு நல்ல முயற்சியாக இருக்கிறது என்பதை மறுக்க முடியாது. ஆனால் புதிதுபுதிதாக முளைக்கும் எழுத்தாளர்கள் வாசகர்களுக்குப் பயன்படுத்துகிற விஷயங்களைத் தான் எழுதினார்களா? வாசகர்கள் மதிப்பீடு என்ன? இதைப்பற்றி யாராவது இங்கே பதிவு செய்திருக்கிறார்களா, யாருக்காவது தெரியுமா?
என்னை எடுத்துக் கொண்டால் ஒரு புத்தகக் கண்காட்சிக்கும் போனவனில்லை. ஆனால் புத்தகக் கடைகளுக்குப் போவதை வாடிக்கையாக வைத்து இருந்தவன். புத்தகங்களைக் கையிலெடுத்து புரட்டிப் பார்த்து எழுத்தாளரின் மொழிநடை, சொல்லவரும் செய்தி இவைகளைக் கவனித்து, வாங்குவதா வேண்டாமா என்பதை அந்த நேரத்திலேயே முடிவு செய்து, புத்தகங்களை வாசிக்கும் இயல்பு உள்ளவன்.
புத்தகங்கள் தான் பேசவேண்டுமே தவிர எழுதியவன் அல்ல என்பது என்னுடைய ஆழ்ந்த நம்பிக்கை.
ஒரு தேர்ந்த வாசகன், புத்தகத்தைத் திறனாய்வு அல்லது மதிப்பீடு செய்வதான போக்கை எப்போது வளர்த்தெடுக்கப் போகிறோம்? மேற்கத்திய நாடுகளில் literary critics புத்தகவாசிப்புக்கு மிகவும் உற்றதுணையாக இருப்பதுபோல விமரிசனக்கலையை இங்கும் எப்போது உருவாக்கிக்கொள்ளப்போகிறோம்?
டிஸ்கி: ஒருவழியாக என்னுடைய லேப்டாப்பில் கிண்டில் அப்ளிகேஷனை மறுபடியும் நிறுவியாகி விட்டது. அதனால் நண்பர் திருப்பூர் ஜோதிஜியின் 5 முதலாளிகளின் கதை கிடைத்தது. வாசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.
மீண்டும் சந்திப்போம்.
