விமலாதித்த மாமல்லன் என்றொரு எழுத்தாளர். சமூக ஊடகங்களில் தடித்த வார்த்தைகளில் interact செய்கிற அலாதியான குணம். ஒரு சாம்பிளுக்காக இவருடைய கதைகளைக் கொஞ்சம் வாசித்திருக்கிறேன் என்பதைத் தாண்டி அதிகப்பரிச்சயம் இல்லை. இவருடைய வழக்கமான முகநூல் கடி ஒன்றில் தான் இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டேன்.
திராவிட ஆச்சி மாதிரி இதுக்கும் 50 ஆண்டு நிறைவு கொண்டாட்டமா கொய்யால😂😂😂
வாசகநிலை பல்வேறு படித்தளங்களில் உள்ளது என்பதைக் கொஞ்சம் மனதில் வைத்துக் கொண்டால், இப்படி எள்ளி நகையாடவோ தலையில் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடவோ பெரிதாக ஒன்றுமே இல்லை அவரவர் அந்தந்த நேரத்து மனநிலை மட்டுமே இதுமாதிரியான விஷயங்களுக்குக் காரணமாக அமைந்துவிடுகிறது. ஆரம்ப நிலை வாசிப்பில் தமிழ்வாணன் கூடப் பெரிதாகத் தோன்றிய காலங்கள் உண்டு. சங்கர்லால் துப்பறிகிறார் என்ற வார்த்தையே ஒரு பிரமிப்பையும் வாசிக்கவேண்டும் என்கிற ஆவலையும் தூண்டியதுண்டு. அப்புறம் ......? தமிழ்வாணனை இன்றுவரை நான் திரும்பவும் என் வாசிப்புக்கு எடுத்ததில்லை. அதே மாதிரி கல்லூரி நாட்களில் James Hadley Chase நாவல்கள்! படிக்க ஆரம்பித்தால், கீழே வைக்க மனம் வந்ததே இல்லை. நடுவில் வைத்துவிட்டு மீண்டும் படிக்கலாம் என்று ஆரம்பித்தால் அவ்வளவு சுவாரசியமாக இருந்ததில்லை. James Hadley Chase நாவல்கள் எல்லாம் ஒரேமூச்சில் படித்து முடிக்கிற வகையில் travelling companion மாதிரி எழுதப்பட்டவை. இரண்டாவது முறை வாசிப்புக்காக எழுதப்பட்டவை அல்ல என அதன் சூட்சுமத்தைப் புரிந்துகொண்டு எனக்கும் சொன்னது என்னுடைய இரண்டாவது அண்ணன்தான்!
தமிழில் தத்துபித்தென்று என்னத்தையாவது எழுதிக் கதையாக்கின உஷா சுப்ரமணியன் போல நிறைய எழுத்தாளர்களை அவர்கள் எழுத்தில் ஒரு சோறு பதம் என்று பார்த்துவிட்டு நிராகரித்திருக்கிறேன். பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், ராஜேஷ் குமார் போன்றவர்களையும் ஆரம்ப நாட்களில் கொஞ்சம் வாசித்து, அத்துடன் மறந்ததுதான்! ஆனால் இன்றும் கூட லயன், முத்து, இந்திரஜால் காமிக்சின் தீராக்காதலன் என்பதையும் சொல்லியாகவேண்டும்!
மாமல்லனுடைய சீண்டல் என்னைக் கொஞ்சம் யோசிக்க வைத்திருக்கிறது. எப்படி என்பதைப் பார்ப்பதற்கு முன்னால் ஸ்ருதி டிவி உபயத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமை இந்தப் பாராட்டு விழாவில் என்ன நடந்தது என்பதைக் கொஞ்சம் பார்த்து விடலாம்!
பா.ராகவன் எழுதி வைத்ததை செல்போனில் பார்த்துப் பேசியது கூட உறுத்தலாக இல்லை! கல்கி, சுஜாதா, ராஜேஷ் குமார் மூவரையும் ஒரே தராசில் நிறுத்துப் பார்த்த மாதிரிப் பேசியது வஞ்சமா? புகழ்ச்சியா? வீடியோ 7 நிமிடம்.
எழுத்தாளர் ராஜேஷ் குமாருடைய ஏற்புரை! 24 நிமிடம். பாக்கெட் நாவல் அசோகன் இல்லையென்றால் ராஜேஷ் குமார் இந்த அளவுக்குப் பாப்புலர் ஆகியிருக்க முடியுமா? அவரும் அதை உணர்ந்து பேசியது நல்ல விஷயம்.
ராஜேஷ் குமாரை விடுங்கள்! யாருடைய எழுத்தை, எதற்காகக் கொண்டாட விரும்புவீர்கள்? என்ன மாதிரியான எழுத்து உங்களுக்குப் பிடிக்கும்? மீள்வாசிப்பு செய்ய நினைக்கும் புத்தகம் எது? ஏன்? கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்!
மீண்டும் சந்திப்போம்.
